Thu. Feb 22nd, 2024
Realistic HD photo of the newest analysis links visual-spatial cortex atrophy with Alzheimer's disease

Podsumowanie: Międzynarodowy zespół naukowców pod przewodnictwem Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco zbadał atrofię kory wzrokowo-przestrzennej (PCA), co znacznie poszerza naszą wiedzę na temat tej rzadkiej formy choroby Alzheimera. Badania wyraźnie wskazują na konieczność wczesnego rozpoznawania oraz opracowania nowych metod leczenia.

Atrofia kory wzrokowo-przestrzennej (PCA), choć dotyka proporcjonalnie małą grupę pacjentów, jest uważana za przedwczesną oznakę choroby Alzheimera. Nowe badania przeprowadzone przez zespół z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco (UCSF) na ponad tysiącu pacjentów z 16 krajów przynoszą istotne wnioski dla zrozumienia tego zaburzenia. Analiza wykazała, że PCA w 94% przypadków wiąże się z patologią Alzheimera, co dowodzi, jak istotne jest zwracanie uwagi na nietypowe symptomy, takie jak trudności z oceną odległości czy odróżnianiem przedmiotów stacjonarnych od poruszających się.

Pacjenci z PCA często mają prawidłowe funkcjonowanie poznawcze na wczesnym etapie choroby, ale już podczas pierwszej diagnostycznej wizyty, w przeciętnym okresie 3,8 lat od pojawienia się symptomów, wyraźne są łagodne lub umiarkowane deficyty demencji. Na uwagę zasługuje fakt, że przeciętna wieku wystąpienia symptomów PCA jest niższa o kilka lat w porównaniu z typowym Alzheimerem, co może utrudniać wczesną diagnozę.

Eksperci z UCSF sygnalizują, że rozpoznanie PCA może mieć kluczowe znaczenie dla leczenia Alzheimera. Dostępne terapie przeciwbłonnikowe, przykładowo zatwierdzony przez amerykańską Agencję Żywności i Leków lecanemab (Leqembi), oraz terapie przeciwtalowe będące w fazie badań klinicznych, wydają się być obiecujące, zwłaszcza na wczesnych etapach choroby. Ponadto, pacjenci z PCA byli w przeszłości często wykluczani z badań klinicznych, co podkreśla potrzebę opracowania lepszych narzędzi diagnostycznych oraz szkoleń mających na celu właściwe rozpoznawanie tej postaci Alzheimera.

Jakie są główne wnioski z badań nad atrofią kory wzrokowo-przestrzennej?
Badania przeprowadzone przez UCSF pokazały, że PCA w 94% przypadków jest związana z patologią Alzheimera. Zwrócono uwagę na potrzebę wczesnego rozpoznania choroby oraz opracowania nowych metod leczenia.

Jak PCA różni się od typowej odmiany choroby Alzheimera?
PCA charakteryzuje się nietypowymi symptomami takimi jak trudności z oceną odległości czy rozróżnianiem przedmiotów statycznych od ruchomych. Przeciętny wiek wystąpienia symptomów jest także niższy niż w przypadku typowego Alzheimera.

Czy pacjenci z PCA bywają wykluczani z badań klinicznych?
Tak, w przeszłości pacjenci z PCA często byli wykluczani z badań klinicznych, co podkreśla potrzebę rozwoju lepszych narzędzi diagnostycznych i szkoleń medycznych.

Jakie są potencjalne metody leczenia PCA?
Metody obejmują terapie przeciwbłonnikowe, jak lecanemab (Leqembi), oraz terapie przeciwtalowe, które są obecnie w fazie badań klinicznych i wydają się obiecujące, zwłaszcza na wczesnych etapach choroby.

Co to jest atrofia kory wzrokowo-przestrzennej (PCA)?
PCA to rzadka forma choroby Alzheimera, która związana jest z uszkodzeniem kory wzrokowo-przestrzennej mózgu, oddziałującą na percepcję przestrzenną i zdolność rozpoznawania obiektów.

Co to jest demencja i jak wiąże się z PCA?
Demencja to ogólny termin określający utratę zdolności poznawczych wystarczająco poważną, by powodować zakłócenie codziennego życia. W przypadku PCA, deficyty demencji stają się wyraźne już na początkowych etapach choroby.

Definicje kluczowych pojęć

Atrofia kory wzrokowo-przestrzennej (PCA) – to postać Alzheimera, która prowadzi do zaniku określonej części kory mózgowej zajmującej się przetwarzaniem informacji wzrokowo-przestrzennych.

Patologia Alzheimera – obecność zmian neurodegeneracyjnych w mózgu charakterystycznych dla choroby Alzheimera, takich jak blaszki amyloidowe czy sploty neurofibrylarne.

Demencja – ogólny termin odnoszący się do upośledzenia funkcji poznawczych (jak pamięć, myślenie, orientacja), zwykle o stopniu nasilenia, który zakłóca codzienne życie.

Terapie przeciwbłonnikowe – leczenie mające na celu zmniejszenie ilości białka amyloidu w mózgu, co przyjmuje się za jedną z przyczyn choroby Alzheimera.

Lecanemab (Leqembi) – lek przeciwbłonnikowy zatwierdzony do użytku w leczeniu choroby Alzheimera przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA).

Terapie przeciwtalowe – leczenie skoncentrowane na usuwaniu z mózgu tzw. splątków tau, które są uznawane za marker choroby Alzheimera.

Polecane linki

Uniwersytet Kalifornijski w San Francisco – główna strona uniwersytetu prowadzącego badania.

Agencja Żywności i Leków (FDA) – oficjalna strona amerykańskiej agencji zajmującej się zatwierdzaniem leków, w tym w kontekście choroby Alzheimera.